VERSCHILLENDE MATERIAUX GEBRUIKT VOOR HET BEELDHOUWWERK ART-DECO:

DE GEKOOKTE AARDE:

Onderwerp dat in gekookte klei wordt vervaardigd, van roodachtige kleur van veranderlijke tonaliteiten, bepaald door het soort gebruikte grondstof. Het koken gebeurt aan de hitte van de zon of in ovens die aan hoge temperatuur worden gedragen. De eerste exemplaren van gekookte gronden (vazen, schotels, enz.) gaan toendertijd néolithique terug. De gekookte aarde kan de basis van stukken in ceremonie aan herhaald koken vormen (koekje). Modelage van de producten in gekookte aarde kan aan de hand, aan de omloop ofwel nog met een vorm verwezenlijkt worden. De voornaamste procédés van imperméabilisation zijn émaillage (die majolique produceren), het vernissen en engobage. De gekookte aarde wordt eveneens in architectuur en in beeldhouwwerk gebruikt en aan de gravure of in laag reliëf gewerkt. Men kan het schilderen met silico-alkalische vernissen aan, het vitrifier of het emailleren dank zij een herhaald koken.

DE VERLOREN WAS:

Techniek van fusie van het brons die daarin bestaat om van ontworpen was een gebeeldhouwd blok klei te bedekken, dat vervolgens aan zeer hoge temperatuur wordt gedragen. Onder invloed van de hitte, smelt de was en stroomt door een reeks kleine kanalen weg waar door vervolgens het vloeibare brons wordt gegoten. Door af te koelen, keurt deze de vorm van het blok klei goed. Na het brons van de elementen van moulage gescheiden te hebben, polijst fondeur, schaaft bij en bruint het beeldhouwwerk. Dit procédé, zeer oud, wordt nog bij de gieterijen van kunst gebruikt.

REGULE:

Sterke en roestvrije legering op basis van lood, dat in Engeland tegen 1835 wordt uitgevonden. Hij wordt voor de lopende onderwerpen als de blakers, versieringen van schoorsteen gebruikt, statuettes.

HET BRONS:

 Het Brons: wordt de legering van koper en tin, in fusie in een vorm door fondeur van kunst gegoten. Immers wanneer de metalen aan een voldoende temperatuur (fusie) worden gedragen, worden zij vloeibaar en kunnen dus in een vorm gegoten worden. De artiest moet met zijn werk beginnen creëren, door aan de definitieve materie te denken. Het originele model misschien in hout, in marmer, in klei, in pleisterkalk. De vormen van dit brons werden vernietigd, en de trekkingen werden beperkt erover.

CHRYSELEPHANTINES Dominique GAUTHIER

Onder de decoratieve onderwerpen van luxe van de Kunst Deco, zijn statuettes chryséléphantines een illustratie ervan. "De chryséléphantine" term komt van de Griek en wijst een voorwerp van goud en ivoor aan. Dat wat zich in de Kunst Déco zoals beeldhouwwerken gedaan in verschillende materialen achteruitging dergelijk-die het goud, het ivoor, het brons, de schub, de lak en het geld. Dit statuettes behandelden meestal het thema van de dans in bewegingen die vaak op de spits van de voeten, de gespannen armen worden opgeschort, de buste aan gerichte half. Zij zijn werkelijk kleine hoofden-van?uvre. Ferdinand Preiss, een van de producenten van dit statuettes, amateur van eigentijdse dans beschrijven zeer verre houdingen van het traditionele beeldhouwwerk. De hoogmoedige lucht dit hebben danseuses de gunst van beklede déesses van een kostuum aan de manier van het tijdperk. Demeter Chiparus, interesseert een Roemeense artiest zich, in het bijzonder voor het kostuum, zijn danseuses die in een leggen van ballet worden vertegenwoordigd, zijn vaak vêtues van het hoofd aan de voet exotische tooien die van de invloed van de Russische balletten op de producenten en de handwerkslieden getuigen. Zijn statuettes zijn in geschaatst brons. Dit beeldhouwwerk had geen enkele zorg voor realisme, het was een kunst van vlucht die zeer duur in de meest elegante winkels van Parijs, Londen, Berlijn en New York verkocht werd. Deze leuke stukken zullen zeer decoratief blijven, maar men zal niet hun de criteria van het grote beeldhouwwerk van toepassing mogen maken. Zij zijn vaak het onderwerp van verzameling, ondertekend van Gerdago, p?cile Kelety, Lorenzl en.

CRAQUELES:

"De craquelé" die term door de Antiquairs of collectionneurs wordt gebruikt, is in ruime zin te nemen aangezien hetzelfde model in aardewerk (ceremonie) uitgegeven kon worden, of in wil, in wit of in kleuren, met of zonder craquelures. Men kent van de periode Art-Déco, de dieren in craquelé, de artiesten die ze hebben getekend of gebeeldhouwd, hebben kunnen bewonderenswaardig de vormen cubistes van de kunst déco en de dierlijke houdingen trouwen. In zeer weinig trekken, hebben zij leven kunnen geven aan de dieren. De beer nonchalamment loopt, de panters zich strengelen ineen, de tijger guette zijn prooi, de eekhoorn peuzelt op, de kat daagt u, de gedane duif het wiel uit. ENKELE NAMEN VAN ARTISTEs VAN CRAQUELES: François Pompon, Jan & Joële Martel, Jean & Jacques Adnet, Edouard-Marcel Sandoz, Charles Lemanceau, Geo Condé, Georges Ridder, Charles Catteau, Louis Fontinelle, Jan, Charles Virion en goed van ander nog... De pleisterkalk en de steen zijn eveneens veel gebruikt voor het beeldhouwwerk van periode Art-Déco geweest.